Nie wiem jak Wy, ale ja od dłuższego już czasu obserwuję żenujący spadek poziomu polskiego dziennikarstwa. A dziennikarstwa śledczego w szczególności. W polskich mediach nie pracują już dziennikarze śledczy, którzy sami są w stanie wykryć jakąś poważną aferę.

Zastanawiając się dlaczego tak się dzieje dochodzę do wniosku, że dziennikarzom nie opłaca się tropić, aferzystów, skorumpowanych polityków i innych tego typu osób. Dlaczego?

Może dlatego, że w myśl przysłowia kruk krukowi oka nie wykole. To jedno z rozwiązań tej zagadki.

Innym rozwiązaniem jest zwyczajne lenistwo. Być może redakcje przyzwyczaiły się do tego, że o aferzystach dowiadują się od zaprzyjaźnionych osób blisko związanych z różnymi służbami. Po co biegać po mieście, narażać się, nie spać po nocach… skoro jakiś pan Zenek albo Leszek zadzwoni i powie, że ten czy tamten to to i to.

Czy dziennikarze w Polsce są już bezwolnym narzędziem w rękach służb specjalnych, które ich rękami eliminują polityczną konkurencję mocodawców. I czy są to tylko polskie służby? A może również obce? Brazylijskie, Egipskie, Tajlandzkie? Tylko po co Egipcjanie czy Brazylijczycy mieliby ingerować w polską politykę?

Może jednak trzeba poszukać gdzieś bliżej?

Otóż dzisiejsza strona “Dziennka – Gazety Prawnej” donosi o na swojej głównej stronie o wykryciu kilku afer i skandali. Sami wykryli? Nie! Powołują się na robiony metodą pospolitego ruszenia przez kilku pasjonatów tygodnik “Najwyższy Czas!“…

Dobrze, że chociaż napisali, że wykryli to hobbyści z “Najwyższego Czasu!“, bo do tej pory z reguły jako źródło podawali nic nie znaczącą frazę media donoszą…

Ech… czytam sobie akurat newsa o prezydencie Lechu Kaczyńskim, który nie wiadomo co robi z dziesięcioma kotletami. Jak myślicie, kto powiedział o kulinarnych upodobaniach prezydenta dziennikarzom?

I dlaczego akurat teraz ta sprawa ujrzała światło dzienne? Czyżby komuś zależało, żeby pospólstwo zaczęło się emocjonować talerzem prezydenta, a skończyło np. aferą hazardową czy sprawą sprzedaży stoczni?